به گزارش صدای هنر یاسمن مرآتی بازیگر سینما زاده تیر ماه ۱۳۷۲ متولد کنگاور کرمانشاه میباشد
مرآتی تئاتر را از دوران دبیرستان آغاز کرد و از سال ۱۳۹۶ به صورت حرفه ای با سریال شبنامه از شبکه افق آغاز نمود و با مجموعه دراکولا به کارگردانی مهران مدیری،راز بقا به کارگردانی سعید آقاخانی و افعی تهران به کارگردانی سامان مقدم وارد نمایش خانگی شد
مرآتی در مورد کار مورد علاقه خود گفت:من کلا کاری رو که به دلم نشینه آغاز نمیکنم ولی کارهایی مثل سینمایی آزردگان به کارگردانی آقای فرد قادری خیلی به دلم نشست برای زنان سرزمینم بود برای حقوق زنان بود خیلی دوست داشتم و یکسری کارای کوتاهی که انجام دادم و افعی تهران هم جز سریالایی بود که خیلی دوستش داشتم و الان در حال حاضر چندتا کار سینمایی دارم که منتظر اکرانشون هستم.
یاسمن مرآتی راجع به مشکلات هنرمندان جوان در سینما اینچنین گفت:مشکلی که الان خیلی رایج در سینما اگر در مورد بازیگرها بخوام بگم به شدت الان مافیایی شده و تیمی شده و اجازه ورود به اکثر بازیگرها داده نمیشه که توی پروژه ای بیان و بتونن خودشون رو محک بزنن و امتحان بکنن که تواناییش رو دارن یا ندارن یعنی اجازه ای داده نمیشه و ما الان بازیگران جوانمون اکثرن بیکار هستن و بازیگران میانسالمون که سنی ازشون گذشته ولی چهره های مطرح تری دارن جای بازیگران جوانمون دارن کار میکنن و در نقش جوانها بازی میکنن و در بخش فیلمسازی که همسر خودم فیلمساز و کارگردان هستن بزرگترین مشکلی که تو سینما هست نبود حمایت و سرمایه گزاران که دیگر اعتمادی ندارن به فیلمسازها به علت فروش فیلم ها که یکسری فیلم ها توقیف شده و خوراک مردم یجورایی سمت فیلم های بدنه و گیشه رفته و یکسری کارهای هنری خیلی کمتر شده و سرمایه گزاران هم به سمت گیشه و بدنه دارن میرن
او در راهنمایی به بازیگرانی که میخواهند تازه وارد این عرصه شوند اینچنین گفت:من خودم رو هنوز دانش آموز تو این مسیر میدونم ولی چیزی که میتونم بگم اینه که حتی اگه دیده نمیشن دست از خلق کردن نکشن چون یکجایی یک اثر میتونه زندگیشون رو عوض کنه دست از تلاش کردن نکشن و خودشون رو دائم آپدیت کنن، درسی که خودم از سینما گرفتم تو این سالها این بود که نباید آدم هارو از روی ظاهرشون یا چند دقیقه از زندگیشون قضاوت کرد، هر شخصیتی یک جهان دیگر و یک لایه پنهانی از زندگیش رو داره به من یاد داد پشت هر سکوت،ترس ،عشق،شکست آدم هارو ببینم
در سخن پایانی افزود:تنها حرفی که میتونم تو این اوضاع جامعه داشته باشم دوست دارم فقط یادمون نره که هنر وقتی زنده میمونه که امید و انسانیت زنده بمونه برای مردم هم آرزو میکنم روزهای آروم تر و لبخندهای واقعی بیشتری داشته باشن و اینکه هنرمندان دست از تلاش نکشن و به زودی میتونن به اون چیزی که میخوان میرسن و چراغ بالاخره یکجایی روشن میشه
